arrow to the right Hoophuizen & Zelhorst

De dorpen die nooit gebouwd werden...

In 1957 liep ik, zes jaar oud, met mijn broertjes bij Elburg de brug over. De nieuwe polder in, Oostelijk Flevoland in. Het jaar hiervoor was er stevig gepompt en het meeste water was er nu uit. Voor ons lag een groot moeras. Kilometers lang en kilometers breed en daarin helemaal niets.
Maar mijn vader had een kaartje en daarop stond hoe het zou worden: dichtbij komt het dorp Abbert, verder naar rechts komen Roggebot, Dronten, Swifterbant en Biddinghuizen. Lelystad krijgt een paar voorsteden: Burchtkamp, Larsen en Zeewolde en helemaal links komen Hoophuizen en Zelhorst. Daar stonden wij met onze schoenen in het moeras. Wat moest het mooi zijn om hier straks een lekkere hoop van huizen te bouwen en dan vlak daarbij strak en georganiseerd: Zelhorst.

Inmiddels is het vele jaren later. Roggebotsluis, het Abbertbos en jachthaven Bremerberg kennen we nog. Larsen werd verplaatst en is nu een bos, de plek van Zeewolde werd veranderd in de vuilnisbelt van Lelystad en de naam is later hergebruikt voor het huidige Zeewolde tegenover Harderwijk. Burchtkamp verdween van de kaart, evenals Hoophuizen en Zelhorst.
Maar nog altijd droom ik van Hoophuizen en Zelhorst, want natuurlijk zijn ze wel ontstaan, maar dat zien we niet. Door de leegte. Zoals mensen in de leegte van de polder soms een kruispunt volledig missen. In mijn droom is Hoophuizen een geweldige mierenhoop van huizen, honderden meters hoog. De huizen zijn lekker comfortabel en warm, met nijvere inwoners, altijd in de weer met hun hoop huizen. Zelhorst is strak en clean, de woonplaats van de Flevolandse beta. Geen gedoe met tuintjes, schuttingen, perkjes, maar puur functioneel: de ultieme kunst van het weglaten.

Zie je het voor je, de gezellige Hoophuizer Jan, winnaar van de stand up comedy trofee en daar tegenover de Zelhorster Beuvink, vernieuwer van de kwantummechanica.
Zie je het voor je, die nooit gebouwde dorpen?

Niek Sonneveld